از آنجا که جنبش مردمی و آزادیخواه ملت ایران با رژیمی دیکتاتور مواجه است که از هرگونه تظاهرات مسالمت آمیز در روزهای عادی جلوگیری می کند ، مردم ایران از موقعیتهایی که امکان بیان خواسته های خود را به آنان میدهد استفاده می کنند تا با انسجام بخشیدن به جنبش سرنوشت خود را بدست گیرند و زندگی خود را از خطر بلایایی که حکومت نادان و آلت دست بیگانه آفریده است نجات دهند . ماه محرم از جمله موقعیتهایی است که امکان غلبه بر حکومت جباران را فراهم می آورد . جنبش باید از هم اکنون خود را آماده طرح شعارهای خود در تظاهرات این ماه بنماید . شعارهای زیر میتوانند در آنروزها مورد استفاده قرار گیرند . به امید اینکه هنرمندان همت نموده و نمونه های بهتر ارائه دهند .
ای حسین ای رهبر آزادگان......ای حسین ای سرور فرزانگان
ظلم ستیزی را نمودی رسم ما..... نه بگوییم بر همه یزیدیان
تو اگر در کربلا تنها شدی ........سمبل آزادگی ما شدی
کربلا گر شد به خونت لاله گون....شهر ما شد صحنه ی خونبارمون
گر ترا گفتند ز دین خارج شدی.....گمرهان گویند که ما گمره شدیم
گر که عباس تو شد دستش جدا.....دستهای ما شکستند شخصیان
گر که سجاد تو در زنجیر شد .......ظلمها بر ما که در کهریز شد
اهل بیتت گر همه بندی شدند .......بندیان ما تجاوزها شدند
گر ترا نیزه زدند آن اشقیا ........بر تن ما شوک دهند باتونها
گر گلوی اصغرت پیکان نشست....قلب فرزندان ما تیرها نشست
قاسم و اکبر اگر قربان شدند.........بس سیاوشها ز ما قربان شدند
گر ترا خنجر زدند بر پیکرت......بر فروهرهای ما خنجر زدند
اسبها بر پیکرت گر تاختند.........تسمه ها بر پیکر ما آختند
گر که یارانت همه گشتند شهید.....در اوین ما هزارانند شهید
گر که یاران تورا شمشیر بود ......دست و پای اینهمه زنجیر بود
مردمان گر آنزمان جادو شدند.....این زمان سانسورها جاری شدند
گر ترا پیک از وطن میسور شد ...پیکهای ما همه مسدود شد
تا بود جان در تن ایرانیان.........کی شویم آسوده تا آزادیمان
بهر استقلال و آزادی خود ......بر کف اخلاص داریم جان خود
ای حسین ای رهبر آزادگان.......ای حسین ای سرور فرزانگان
ظلم ستیزی را نمودی رسم ما.....نه بگوییم بر همه یزیدیان
ای حسین ای رهبر آزادگان......ای حسین ای سرور فرزانگان
ظلم ستیزی را نمودی رسم ما..... نه بگوییم بر همه یزیدیان
تو اگر در کربلا تنها شدی ........سمبل آزادگی ما شدی
کربلا گر شد به خونت لاله گون....شهر ما شد صحنه ی خونبارمون
گر ترا گفتند ز دین خارج شدی.....گمرهان گویند که ما گمره شدیم
گر که عباس تو شد دستش جدا.....دستهای ما شکستند شخصیان
گر که سجاد تو در زنجیر شد .......ظلمها بر ما که در کهریز شد
اهل بیتت گر همه بندی شدند .......بندیان ما تجاوزها شدند
گر ترا نیزه زدند آن اشقیا ........بر تن ما شوک دهند باتونها
گر گلوی اصغرت پیکان نشست....قلب فرزندان ما تیرها نشست
قاسم و اکبر اگر قربان شدند.........بس سیاوشها ز ما قربان شدند
گر ترا خنجر زدند بر پیکرت......بر فروهرهای ما خنجر زدند
اسبها بر پیکرت گر تاختند.........تسمه ها بر پیکر ما آختند
گر که یارانت همه گشتند شهید.....در اوین ما هزارانند شهید
گر که یاران تورا شمشیر بود ......دست و پای اینهمه زنجیر بود
مردمان گر آنزمان جادو شدند.....این زمان سانسورها جاری شدند
گر ترا پیک از وطن میسور شد ...پیکهای ما همه مسدود شد
تا بود جان در تن ایرانیان.........کی شویم آسوده تا آزادیمان
بهر استقلال و آزادی خود ......بر کف اخلاص داریم جان خود
ای حسین ای رهبر آزادگان.......ای حسین ای سرور فرزانگان
ظلم ستیزی را نمودی رسم ما.....نه بگوییم بر همه یزیدیان
